به گزارش جهانی پرس، مریم امیدی- این روزها هوای جنوب، تنها شرحِ شرجی و گرمای خرماپزان نیست؛ بوی باروت و تندیِ خون هم به آن اضافه شده است. دشمنِ زبون که در میدانِ رودررو توانِ ایستادگی در برابر اراده‌ی این ملت را ندارد، ناجوانمردانه دست روی زیرساخت‌ها گذاشته؛ آب را بر مردم می‌بندد، جاده‌ها را ناامن می‌کند و به خیالِ خامِ خود، می‌خواهد زندگی را در این خاک فلج کند. این هجمه‌ها دیگر صرفاً یک تعرض نظامی نیست، بلکه هجومی مستقیم به آرامش و تاب‌آوریِ روانیِ تک‌تک ایرانیان است. در این مقطعِ حساس، وظیفه‌ی سنگینی بر دوشِ همه ماست، اما اصحابِ رسانه و تریبون‌داران، در خط مقدمِ این نبردِ نرم قرار دارند. اصحابِ رسانه نباید اجازه دهند اخبارِ یأس‌آور و تصاویرِ ویرانی، بر اراده‌ی عمومی غلبه کند. وظیفه‌ی آن‌ها ترسیمِ دقیقِ حماسه‌ی ایستادگیِ مردمِ بوشهر، خوزستان و سیستان و بلوچستان است. باید روایت کنند که چگونه نخل‌های سرجدا، همچنان نمادِ غیرت‌اند و چگونه مادرانِ داغدیده، با قامتی راست، فرزندانشان را تقدیم امنیت می‌کنند. تصویرِ واقعیِ جنوب، تصویرِ شکست نیست، تصویرِ تولدِ دوباره‌ی عزت در میانه‌ی آتش است. فراتر از روایتگری، آنچه امروز پادزهرِ واقعیِ تمام این توطئه‌هاست، «اتحاد، همدلی و همبستگی»ِ ملی است. دشمن دقیقاً همین انسجام را نشانه رفته است. ما نیاز داریم در عمل نشان دهیم که دردِ جنوب، دردِ تمام ایران است. ایجادِ همبستگیِ ملی، تنها با شعار محقق نمی‌شود؛ بلکه نیازمندِ ترجمه‌ی عملیِ مفهومِ «چو عضوی به درد آورد روزگار» است. اعتماد عمومی که با بی‌عدالتی‌ها خدشه‌دار شده، تنها با عدالت‌محوریِ واقعی و دردمندیِ مسئولان ترمیم می‌شود. در نهایت، جنوب با تمام زخم‌هایش، همچنان ایستاده است و مثلِ کوه‌های استوارِ زاگرس، خم به ابرو نیاورده. امروز، وظیفه‌ی ملی و شرعیِ همه‌ی ماست که با دست شستن از تفرقه‌های جزئی، حولِ محورِ ایران و ارزش‌هایمان متحد شویم، تا این قطعه‌ی عزیز از خاک وطن، همچنان به عنوان ستونِ فقراتِ مقاومت، سرافراز باقی بماند. دشمن باید بداند، ایران یک‌پارچه است و هیچ تیشه‌ای نمی‌تواند ریشه‌ی این همبستگیِ کهن را قطع کند. پایمردیِ امروزِ ما در کنارِ مردمِ جنوب، تکرارِ تاریخِ پرافتخارِ رئِیس‌علی‌ها و سلحشورانی است که اجازه ندادند وجبی از این خاکِ پاک، پایمالِ چکمه‌ی بیگانگان شود. امروز، روزِ امتحانِ بزرگِ ماست؛ روزی که باید با زبان، قلم و قدم، سپرِ بلایِ تمامیتِ ارضی و عزتِ ملی‌مان باشیم.