به گزارش جهانی پرس، معصومه رضائیان- بی‌ثباتی و ایستا نبودن قوانین در ابعاد مختلف اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، برنامه‌ریزی را برای ساختارهای مختلف سخت و اقشار مردم را درگیر نگرانی‌ کرده است. سخن گفتن از انحلال مجموعه‌هایی که زندگی بسیاری از مردم را تحت تأثیر قرار داده، نباید برای مقامات کشور کار آسان و عادت روزمره باشد! وقتی می‌خواهیم درباره انحلال یک ساختار اجتماعی که با زندگی مردم سروکار دارد تصمیمی بگیریم، کمترین کار، گفتگو و اقناع جامعه هدفی است که قرار است تغییرات در آن صورت گیرد! دانشگاه پیام نور تنها مرکز آموزش عالی در کشور است که طی چهار دهه با بهره‌گیری از تکنولوژی دسترسی همگانی به تحصیلات عالی را در دورترین نقاط کشور ممکن کرده و در بالا بردن کیفیت آموزش غیرحضوری موفقیت قابل توجهی داشته و از پایدارترین و کم‌هزینه‌ترین مراکز آموزش عالی کشور بوده و سرنوشت بخش قابل توجهی از جامعه ایران با آن در ارتباط است. البته نقد رئیس جمهور در خصوص انحراف دانشگاه پیام نور از مأموریت‌ خود را حق و جزو مأموریت قانونی ایشان می‌دانیم؛ اما باید توجه داشت که اظهارات اینچنینی در شرایط معیشتی کشور نه تنها جامعه گسترده‌ای از مردم را نگران و سرگردان می‌کند، بلکه بخش قابل توجهی از داوطلبان را از آموزش عالی باز می‌دارد؛ بنابراین چنین تصمیماتی باید باید مبتنی بر شناخت عمیق و توجیه‌پذیر باشد. اینکه بخش‌هایی از ساختار کشور دچار اختلال و نیازمند اصلاحات است، بر کسی پوشیده نیست؛ اما نباید ضعف بخشی را نباید پای کل ساختار نوشت. سخنان رئیس جمهور مبنی بر اینکه دانشگاه پیام نور از مأموریت خود فاصله گرفته و به ارائه کننده مدرک تبدیل شده، جامعه دانشگاهیان پیام نور اعم از استاد، دانشجو و کارکنان که به عنوان بدنه‌ آموزش عالی کشور زحمات زیادی را برای توسعه و پیشرفت کشور متقبل شده‌اند را آزرده خاطر کرده و در اغما فرو برده است. براین باوریم که ساماندهی ساختارها و بازتعریف مأموریت‌ها با همفکری دانشگاهیان امری پذیرفتنی و مفید است، ولی نباید فلسفه و هویت دانشگاه پیام نور و نقش این دانشگاه در توسعه انسانی کشور را نادیده گرفت. دانشگاه پیام نور نیز مانند دیگر دانشگاه‌های دولتی و آزاد یک سرمایه ملی است و نباید به راحتی از انحلالش سخن گفت؛ بلکه باید برنامه‌ای قدرتمند برای اصلاح و گسترش آن ارائه داد تا موجب دلگرمی بیشتر قشر فرهیخته و دانش طلب کشور باشد.