به گزارش جهانی پرس، ناهید منصوری- خبرنگار، کارگردان نمایش «درخت گیلاس» گفت: این اثر تلاش می‌کند قدرت همدلی، تفکر، گفت‌وگو و انتخاب آگاهانه را در کودکان تقویت کند. شراره طیار که این روزها نمایش «درخت گیلاس» در خانه نمایش امید روی صحنه دارد در گفت و گو با جهانی پرس درباره تولید این اثر گفت: نمایش «درخت گیلاس» از دغدغه ما برای گفت‌وگو با کودکان درباره مفاهیم عمیقی چون انتخاب، مسئولیت، ایثار و حقیقت شکل گرفت. همیشه معتقد بوده‌ام اگر بخواهیم درباره مفاهیم دینی و انسانی با کودکان صحبت کنیم، باید از زبان قصه، تخیل و تجربه هنری بهره بگیریم، نه از زبان شعار و آموزش مستقیم. به همین دلیل به دنبال متنی بودیم که ظرفیت گفت‌وگو، پرسشگری و اندیشیدن را داشته باشد و در نهایت کتاب «چرا؟ چرا؟ چرا؟» نوشته کلر ژوبرت را انتخاب کردیم و بر اساس آن نمایشنامه‌ای برای اجرا روی صحنه شکل گرفت. او درباره ویژگی کتاب «چرا؟ چرا؟ چرا؟» اظهار کرد: این کتاب، اثری است که کودک را به پرسیدن و اندیشیدن دعوت می‌کند. ویژگی مهم آن این است که پاسخ‌های مستقیم ارائه نمی‌دهد، بلکه مخاطب را در مسیر کشف و تأمل همراه می‌کند. همین ویژگی برای تئاتر بسیار ارزشمند است، زیرا نمایش نیز قرار نیست نتیجه‌ای از پیش تعیین‌شده را به مخاطب تحمیل کند، بلکه فضایی برای تجربه، گفت‌وگو و تفکر می‌آفریند. این کارگردان تئاتر افزود: نمایشنامه این اثر را من به همراه محمدحسین حبیبی با اقتباس از کتاب کلر ژوبرت نوشته‌ایم. در این فرآیند تلاش کردیم ضمن حفظ روح اثر، آن را متناسب با ظرفیت‌های نمایشی بازآفرینی کنیم؛ به همین دلیل برخی شخصیت‌ها، موقعیت‌های نمایشی و لایه‌های دراماتیک به متن افزوده شد تا روایت برای مخاطب کودک تأثیرگذارتر و ملموس‌تر باشد. وی همچنین درباره چگونگی پیوند مضمون این کتاب با سیره امام حسین (ع) و واقعه عاشورا تشریح کرد: در این نمایش، واقعه عاشورا به شکل مستقیم روایت نمی‌شود، بلکه تلاش کرده‌ایم ارزش‌هایی که در این واقعه متجلی شده‌اند، مانند آزادگی، حقیقت‌جویی، مسئولیت‌پذیری، همدلی و انتخاب آگاهانه را در قالب یک داستان نمادین و متناسب با جهان کودک بازآفرینی کنیم. معتقدم کودکان بیش از آنکه با مفاهیم انتزاعی ارتباط برقرار کنند، از طریق قصه، تصویر و تجربه عاطفی یاد می‌گیرند. او ادامه داد: تلاش ما این نبوده که کودکان را صرفاً با یک روایت تاریخی یا سوگ آشنا کنیم، بلکه خواسته‌ایم آن‌ها را با ارزش‌های انسانی و جهان‌شمولی روبه‌رو کنیم که در فرهنگ عاشورا نیز جایگاه ویژه‌ای دارند؛ ارزش‌هایی که می‌توانند در زندگی امروز کودکان نیز معنا پیدا کنند. اگر مخاطب پس از تماشای نمایش درباره انتخاب‌هایش، مسئولیتش در قبال دیگران یا اهمیت ایستادن پای حقیقت فکر کند، احساس می‌کنم نمایش به هدف خود نزدیک شده است. طیار در بخش دیگر سخنانش به هدفی که در پس این اجرا وجود دارد اشاره کرد و گفت: هدف ما این بوده است که کودکان تنها تماشاگر یک نمایش نباشند، بلکه پس از پایان اجرا درباره آن فکر کنند، سؤال بپرسند و با شخصیت‌ها همذات‌پنداری کنند. اگر مخاطب کودک پس از اجرا از خود بپرسد «اگر من جای شخصیت داستان بودم، چه انتخابی می‌کردم؟» احساس می‌کنم نمایش به هدف خود رسیده است. او همچنین درباره دستاوردهای نمایشش عنوان کرد: این اثر تلاش می‌کند قدرت همدلی، تفکر، گفت‌وگو و انتخاب آگاهانه را در کودکان تقویت کند. مخاطب علاوه بر لذت بردن از یک تجربه نمایشی، با مفاهیمی چون مسئولیت، مهربانی، شجاعت و تصمیم‌گیری اخلاقی آشنا می‌شود و مهم‌تر از همه، یاد می‌گیرد که پرسیدن و اندیشیدن، آغاز مسیر شناخت است. وی یادآور شد: «درخت گیلاس» در این نمایش نمادی از رشد، زندگی، امید و انتخاب است. طراحی صحنه، عروسک‌ها، نور، رنگ و موسیقی نیز بر همین اساس شکل گرفته‌اند تا فضایی شاعرانه و نمادین ایجاد کنند و تخیل کودک را فعال سازند. مخاطب اصلی این اثر کودکان و نوجوانان هستند، اما تلاش کرده‌ایم لایه‌هایی در نمایش وجود داشته باشد که خانواده‌ها نیز بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند و تجربه‌ای مشترک از تماشای اثر داشته باشند. طیار در خصوص شکل اجرایی اثر بیان کرد: «درخت گیلاس» با بهره‌گیری از ترکیب بازیگر و عروسک اجرا می‌شود. در این شیوه، عروسک صرفاً یک ابزار نیست، بلکه به‌عنوان شخصیتی زنده در روایت حضور دارد. همچنین تصویر، موسیقی، حرکت و بازی بازیگران در کنار یکدیگر جهان خیال‌انگیز نمایش را شکل می‌دهند و مخاطب را به سفری شاعرانه در دل داستان می‌برند. وی همچنین در پایان درباره همکاری با عمار تفتی اظهار کرد: از ابتدای شکل‌گیری این پروژه به دنبال صدایی بودم که برای مخاطب کمتر شنیده شده باشد؛ صدایی که بتواند در کنار کیفیت اجرایی، جهان شاعرانه و نمادین نمایش را نیز همراهی کند. از سوی دیگر، از همان ابتدا در ذهنم این ایده وجود داشت که برخی از کاراکترهای نمایش، به شکلی ظریف و غیرمستقیم، وام‌دار جهان «منطق‌الطیر» عطار و مفهوم سیمرغ باشند. به همین دلیل، صدای آقای تفتی را برای این فضای روایی و نمادین بسیار مناسب می‌دیدم. خوشبختانه این همکاری شکل گرفت و حضور ایشان به غنای فضای شنیداری و روایت نمایش کمک شایانی کرد.