به گزارش جهانی پرس- سارا صادقی؛ این فیلم، به نویسندگی و کارگردانی تریسی لیمون، روایتی لطیف و گاهی تلخ از دختری است که در خلأ محبت پدری، به طور تصادفی با یک مرد غریبه‌ اما مهربان آشنا می‌شود داستانی که از دل یک اتفاق ساده، معنا می‌سازد ماجرا از آن‌جا شروع می‌شود که لیلی، شخصیت اصلی، در فیس‌بوک پدرش را جست‌وجو می‌کند و به‌اشتباه برای مردی دیگر به همان نام (باب تروینو) پیام می‌فرستد. اما همین اشتباه، جرقه‌ی یک دوستی عاطفی غیرمنتظره را می‌زند. این ایده‌ی مرکزی فیلم—که گاهی غریبه‌ها از نزدیک‌ترین کسان‌مان به ما مهربان‌ترند—در عین سادگی، بسیار تأثیرگذار است. بازی‌ها: بین تلخی و گرما باربی فررا در نقش لیلی، بی‌تکلف و صادق است. او دختر جوانی را به تصویر می‌کشد که در ظاهر مستقل و سرسخت است، اما درونش پر از زخم‌های التیام‌نیافته‌ی کودکی است. جان لگویزامو در نقش بابِ دوم، پدر مهربانی است که به‌جای نصیحت‌کردن، گوش می‌دهد. او به خوبی نقش انسانی را بازی می‌کند که بدون هیچ چشم‌داشتی، حاضر است کنار دیگری باشد. روایت آرام، اما تأثیرگذار فیلم از نظر روایت شاید کند باشد و لحظات پرتعلیق زیادی نداشته باشد، اما این ریتم کند کاملاً با فضای احساسی آن هم‌خوان است. دوربین معمولاً نزدیک شخصیت‌هاست، دیالوگ‌ها واقعی و گاه ناپخته‌اند، اما همه چیز به قصد ایجاد یک تجربه‌ی انسانی واقعی طراحی شده است. یکی از نقاط قوت فیلم، تأکید آن بر «خانواده‌ی انتخابی» است. این‌که گاهی پیوندهایی که با عشق و احترام ساخته می‌شوند، از پیوندهای خونی ماندگارتر و ارزشمندترند. همچنین، فیلم درگیر شعارزدگی نمی‌شود و اجازه می‌دهد مخاطب خودش بین خطوط را بخواند. Bob Trevino Likes It فیلمی کوچک، صادق و صمیمی است که شاید فریاد نزند، اما حرف‌هایی آرام و مهم در گوش‌تان زمزمه می‌کند. اگر به سینمایی علاقه‌مندید که روی احساس، شخصیت‌پردازی و معنای ارتباط انسانی تمرکز دارد، این فیلم قطعاً ارزش تماشا دارد