به گزارش جهانی پرس ؛ این نمایشگاه امروز ۲۸ شهریور ۱۴۰۴ در مجموعه فرهنگی فرهنگان واقع در خیابان پاسداران، خیابان ناطق نوری میزبان علاقه مندان خواهد بود. نمایشگاه گامی برای بودن، حاصل کارگاهی دوروزه است که در آن روانشناسی و کالیگرافی در پیوندی میان رشته ای به هم رسیدند تا بستری نو برای تجربه هنری و هنردرمانی شکل گیرد. در این فرآیند شرکت کنندگان با تکیه بر تحلیل و شناسایی ارزش‌های وجودی خویش، نخستین تجربه حضور نمایشگاهی خود را نه در قالب تمرینی صرف بر خط و فرم بلکه تلاشی برای بازنمایی هویت و معنا از درون خویش می بینند. ارزش‌های وجودی در اینجا همچون قطب نمایی عمل می کنند که می تواند از همان آغاز به زندگی و فعالیتهای فردی جهت ببخشد ، همان نیرویی که در لایه های عمیق تر فرهنگها و اندیشه ها به عنوان چرایی زیستن یا دلیل بودن یاد می شود. شان هر اثر این مجموعه بازتابی است از تلاشی برای یافتن مسیر شخصی در میان خطوط و فرمها بیشتر آثار این مجموعه خوشنویسی را از جایگاه سنتی زیبایی شناسی فرمال فراتر برده و آن را به رسانه ای برای بازنمایی ناخودآگاه ، کاوش هویت فردی و تقویت زیست خلاق بدل می سازند. گامی برای بودن در واقع کوششی است برای باز تعریف نوشتار به عنوان عرصه ای میان هنر ، روانشناسی و درمان، تجربه ای که در ایران برای نخستین بار در چنین قالبی شکل گرفته و در پی چشم اندازی تازه برای کالیگرافی معاصر است. هنر درمانی: نبضی از ناخودآگاه، صدایی برای بی‌صداها وقتی واژه‌ها از بیان ناتوان می‌مانند، هنر آغاز می‌شود. هنر درمانی، نه فقط یک روش درمانی، بلکه پلی‌ست میان دنیای درون و بیرون—جایی که ناخودآگاه، با رنگ‌ها و فرم‌ها، خود را آشکار می‌کند. در روان‌شناسی تحلیلی، ناخودآگاه منبعی‌ست از خاطرات، هیجانات، و الگوهای رفتاری که اغلب از دسترس زبان خارج‌اند. هنر، با زبان استعاره و نماد، به این لایه‌های پنهان دسترسی پیدا می‌کند. هر خطی که کشیده می‌شود، هر رنگی که انتخاب می‌گردد، حامل پیامی‌ست از درون: ترس‌ها، امیدها، گره‌ها، و گشایش‌ها. برای مراجعینی که قدرت گفتگو ندارند ، کودکان، افراد دچار تروما، یا کسانی که زبان احساساتشان خاموش مانده ، هنر درمانی همچون نبضی‌ست که دوباره به جریان می‌افتد. در یک اثر هنری، فرد نه‌تنها دیده می‌شود، بلکه شنیده می‌شود، حتی اگر هیچ کلامی بر زبان نیاورد. بنابر این گزارش، مطالعات نشان داده‌اند که هنر درمانی می‌تواند: • سطح اضطراب و افسردگی را کاهش دهد • تنظیم هیجانی را تقویت کند • حس کنترل و خودکارآمدی را افزایش دهد • فرآیند درمان را تسریع کند، به‌ویژه در درمان‌های مبتنی بر تروما