به گزارش جهانی پرس، ناهید منصوری- خبرنگار ، در این ویلا میزبان دلار، سکه و طلا همراه خود دارد ولی با آمدن افرادی جدید این دارایی گم می شود. به عبارتی دیگر ماجرا از لحظاتی از زندگی چند خانواده معمولی آغاز می‌شود که با تهدید جنگ دوازده روزه مواجه شده‌اند. با گردهم آمدن افراد در یک مکان مشخص مسائلی در میان اعضای خانواده رخ می‌دهد که آنها را دچار چالش و بحران می‌کند. هر یک از اقوام، عقاید متفاوتی دارند و درباره موضوع‌های مختلف با یکدیگر بحث می‌کنند. در این بین بحران مهاجرت اجباری، دغدغه‌های معیشتی، مسائل سیاسی، ترس از آینده و چالش‌های هویتی، همگی در بستر روابط خانوادگی و گفت‌و‌گو‌های طبیعی شخصیت‌ها مطرح می‌شود. «وی‌لا»در ادامه نگاه انتقادی سیروس همتی در نمایش‌های «فیش‌آباد» و «موزا موزا» است که با نگاه ضد جنگ و زبان طنز از مسائل و مشکلات اجتماعی و سیاسی مردم جامعه می‌گوید. نمایشی که بیش از آن که یک اثر دراماتیک صرف باشد، یک تجربه جمعی و یادآور درد‌های مشترک جامعه ایران در روز‌های سخت است. شخصیت‌های این نمایش که همگی مابه‌ازای بیرونی دارند با مطرح کردن برخی دیدگاه‍‌‌ها و برداشت‌های شخصی بر اثرگذاری بیشتر نمایش بر مخاطب کمک کرده‌اند. در این میان اما آنچه این اثر را دیدنی‌تر می‌کند، نقدی است که به عملکرد افراد در طول جنگ به ویژه جنگ ۱۲ روزه وارد می‌شود. همین شاخصه باعث شده تا «وی‌لا» هم دارای فضای گروتسک باشد و هم مخاطب را علاوه بر خنداندن، به فکر وا‌دارد. این نمایش تنها به جنگ و آسیب‌های مستقیم آن نمی‌پردازد بلکه بدون شعار و بزرگ‌نمایی، پیچیدگی‌های روانی و اجتماعی ناشی از جنگ را در قالب زندگی روزمره به تصویر می‌کشد. از دیگر ویژگی‌های این اثر ریتم آن است که بین لحظات کمدی و تراژدی در نوسان است و همین امر مانع از یکنواختی آن می‌شود. همچنین صحنه نمایش دارای طراحی ساده‌ای است که با جزئیاتی از یک خانه معمولی ایرانی، فضاسازی را کامل می‌کند. همتی پیش از این درباره عنوان این اثر که در خوانش متفاوت از نوشتار است گفته است که «وی‌لا» علاوه بر اشاره به محل سکونت، در معنای دوم که در اصل مفهومی است که در پی انتقال بودم همان «واویلا» است. واویلایی برای تک تک آدم‌هایی که به واسطه جنگ در این ویلا گرد هم آمده‌اند؛ واویلایی برای همه آن‌هایی که از وطن رفته‌اند و همه آن‌هایی که در وطن مانده‌اند. واویلا برای تمامی مردم و تمامی نسل‌ها. واویلا برای همه‌ ما که کل زندگی‌مان سیاسی شده است؛ مثل همین خانواده نمایش که فقط در هنگام بازی کنار هم هستند و فارغ از هر نگاه و دیدگاهی با هم خوبند و در دیگر شرایط این‌قدر چالش سیاسی، فرهنگی، خانوادگی دارند که فرصت با هم بودن را از دست می‌دهند. در این نمایش که با بازی نقش‌آفرینانی چون علی ‌برجی، مسعود ‌ترابی، افشین ‌غیاثی، آروشا غیاثی، بیتا ‌عالمی، نگین ‌عبادی، مریم ‌کاظمی، معصومه محمدی، طیبه ‌نیک ‌آزاد و سیروس ‌همتی اجرا می‌شود، سیروس همتی در نقش پدر خانواده و دیگر بازیگران در نقش مادر، فرزندان و اقوام، رابطه‌ای ارگانیک و صادقانه‌ای خلق می‌کنند تا مخاطب شاهد یک خانواده واقعی باشد. همتی درباره حضور خود در این نمایش می‌گوید: سخت‌ترین بازی برای من بازی نکردن است. اینکه بعد از ۳۰ سال بازیگری روی صحنه خودم باشد، کار دشواری بود. همه چیز برای بازی آماده است ولی من وقتی روی صحنه می‌روم؛ نباید بازی کنم و فقط برای بخش نمایشی کار و معرفی حرفه بازیگری سیروس همتی، اکت‌هایی دارم. دست‌کم ۵۰ درصد آنچه در نمایش می‌بینید، چیزی است که برای من رخ داده و چه بهتر که خودم نقش خودم را به نمایش بگذارم. گرچه می‌توانستم از هنرمند دیگری کمک بگیرم اما فکر کردم هیچ‌کس نمی‌تواند آنچه من احساس کرده‌ام را آن‌گونه که می‌خواهم به نمایش بگذارد. گفتنی است، نمایش «وی لا» به نویسندگی و کارگردانی سیروس همتی و هر شب ساعت 20:00 در تالار چهارسو میزبان مخاطبان است.